Weblog

  • Blood, Sweat & Luxuries

    woensdag, 28 september, 2011

    Ik heb genoten van de BBC-documentaire Blood, Sweat & Luxuries. Hierin zetten zes jonge Britse consumenten hun luxeleventje aan de kant om in Azië en Afrika te gaan wonen en werken. Temidden van de lokale bevolking werken ze zich uit de naad om onze luxeartikelen te maken. BNN zond deze serie uit op de Nederlandse televisie en ik hoop dat er veel mensen naar hebben gekeken.

    Een van de deelneemsters, Alexandria, een meisje van net 20 uit Londen, zegt aan het begin:

    • “I don’t think where these luxuries come from when I buy them, but maybe I just don’t notice, because I don’t care?”

    En aan het einde zegt ze:

    • “Before I went on this trip I thought that the whole Fair Trade thing was kind of a big movement more fashionable than anything else. This trip has changed me a lot in my views.  I don’t just see the product now, I see the people who have made it. And that is a major, major change.”

    Het is duidelijk, deze ervaring heeft haar veranderd en dat is goed! Ze zamelt nu geld in voor de mensen in de sloppenwijken van Manilla en verkoopt hun producten die zijn gemaakt van afvalmateriaal. Ik voel me dus heel erg verwant met haar, en ik ben het helemaal met haar eens als ze zegt:  

    • “One of the things I’m angry with is that we in the West are benefitting from the fact these countries are so poor. We then take this poverty and that desperation and the fact that these people take just any job. They just don’t have a choice. And we use this lack of choice and their desperation so that we have luxuries.”

    Nou hoop ik dat deze tv-serie ook heeft bijgedragen aan een mentaliteitsverandering bij jongeren in Nederland. Men kijkt ernaar en gaan over tot de orde van de dag? In het westen kan je in luxe leven en gewoon je ogen sluiten voor het onrecht wat er achter die luxe zit. In een Derde Wereldland leef je er midden in, zie je het en voel je het de hele dag. Maar ja, je kan natuurlijk niet iedereen voor een paar weken naar Azie of Afrika sturen om aan den lijve te ondervinden hoe het is om daar te leven.

    Bewustwording is de eerste stap. Maar de grootste uitdaging van de Fair Trade-beweging is om ook een verandering in gedrag te bewerkstelligen. Gelukkig zijn er steeds meer eerlijke goederen te verkrijgen die vooral ook leuk, trendy en betaalbaar zijn. Vroeger werden derdewereldproducten nog wel eens als stoffig bestempeld, maar tegenwoordig is het juist superhip om een tas van hergebruikt rubber of reclameposters uit Azie te dragen. Je draagt ermee uit dat je bijdraagt aan een betere wereld en het geeft je een goed gevoel.

    Zoals Alexandria zegt in Blood, Sweat and Luxuries: “Fair Trade is a fashion and it is a good fashion to have.”